Η αντίδραση των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης, σε περίπτωση εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ, ήταν η αναμενόμενη. Τα εγχώρια και ξένα (οικονομικά και μή) πρακτορεία ειδήσεων θα είχανε ως πρώτο τους θέμα τον πανικό των σύγχρονων «ιερών αγελάδων» των αγορών, την πτώση της Στερλίνας και των χρηματιστηρίων, τις δραματικές επιπτώσεις του Brexit στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις, και φυσικά το «αβέβαιο» μέλλον σε όσους πλέον το διαβατήριο δεν θα τους είναι αρκετό.
Έπρεπε για άλλη μια φορά να σε πείσουν πόσο καταστροφικό αποτέλεσμα θα είναι αυτό, δίχως να σου δώσουν ως άτομο το περιθώριο να σκεφτείς με βάση τη λογική. Για τον απλούστατο λόγο πως η λογική σου και το συμφέρον σου ΠΡΕΠΕΙ να ταυτίζεται με τις αγορές. ΕΤΣΙ πρέπει να σκέφτεσαι, διαφορετικά δεν ζεις στον 21ο αιώνα.
Αντίθετα συμφέροντα
Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος του διεθνούς οικονομικού πρακτορείου ειδήσεων Bloomberg, αμέσως μετά την αναγγελία του ελληνικού δημοψηφίσματος, στις 28 Ιουνίου 2015 [1].
«Εμφάνιση αναταράξεων στις αγορές, καθώς το ελληνικό δημοψήφισμα απειλεί την ηρεμία τους»
ενώ, μετά το αποτέλεσμα υπέρ του ΟΧΙ, πληροφορούμαστε ότι:
«όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην ΕΚΤ, καθώς είναι ο μοναδικός θεσμός που είναι ικανός να καλμάρει τον πανικό των αγορών...» [2]
ενώ άλλη μία μεγάλη οικονομική εφημερίδα, η Wall Street Journal αναφέρει [3]:
«Ευρωπαϊκές αγορές: Τρόμος, όχι πανικός»
Καταλαβαίνουμε τι γίνεται εδώ? Ο ελληνικός κόσμος τόλμησε να πει το αυτονόητο, ότι δεν αντέχει άλλο, και οι διεθνείς αγορές χάσανε την μπάλα. Δηλαδή για να μην πάθουν πανικό οι αγορές, πρέπει ο Έλληνας να υποφέρει? Και εδώ ακριβώς είναι όλο το ζουμί. Ερχόμαστε κατάματα με την αλήθεια. Το σύστημα που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει [4] [5] [6], και το οποίο δεν ενδιαφέρει το μέσο πολίτη, έχει ως προτεραιότητα το κέρδος της επένδυσης/κερδοσκοπείας και ουδόλως τους απασχολεί αν για να κερδίσουν, οι διάφοροι λαοί θα πρέπει να υποφέρουν και να μην έχουν καν το αυτονόητο δικαίωμα του να αποφασίζουν οι ίδοι για τις ζωές τους. Και για αυτόν το λόγο, βλέπουμε τα ΜΜΕ να έχουν αναλάβει το ρόλο της πλύσης εγκεφάλου. Η ατομική σκέψη πρέπει να πάψει. Και χωρίς σκέψη, πώς θα υπάρξει αντίδραση?
Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με το Brexit. Ποιο μεγάλο οικονομικό μέσο ήταν αυτό που έστω τόλμησε να αναλύσει το αυτονόητο? Ότι οι ίδιοι οι Βρετανοί ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να αποφασίσουν οι ίδιοι για το εάν θέλουν τη χώρα τους εντός ή εκτός ΕΕ? Σε περίπτωση διαφορετικού αποτελέσματος, θα αφιέρωναν πλήθος αναλύσεων για τη δημοκρατικότητα της απόφασης του μέσου Βρετανού να παραμείνει στην ΕΕ.
Μέλλον εκτός ΕΕ
Πέραν της αναζήτησης των πραγματικών λόγων που η - έστω και με μικρή διαφορά- πλειοψηφία των Βρετανών αποφάσισε να φύγει από την ΕΕ, το κλειδί εδώ είναι να αντιληφθούμε πως οι Βρετανοί απέκτησαν μία παραπάνω ανεξαρτησία για το ποιος παίρνει τις αποφάσεις. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως εξ' ορισμού θα πάνε καλύτερα ή χειρότερα, ωστόσο πλέον θα είναι οι ίδιοι που θα καθορίσουν τη μοίρα τους, και όχι οι Βρυξέλλες. Και μάλιστα, σε μία εποχή όπου η ΕΕ έχει δείξει ξεκάθαρα το ρόλο της. Ποιος σόφρων άνθρωπος θα ήθελε τα κέντρα αποφάσεων να είναι ακόμα πιο απόμακρα από αυτόν?
Φυσικά, υπάρχουν κάποια πρακτικά προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν, τα οποία όμως δεν αντιστοιχούν στο βαθμό τρόμου που παρουσιάζονται. Και φυσικά κάποια πλεονεκτήματα, στα οποία ουδείς αναφέρεται. Για παράδειγμα, τι νοιάζει τις αγορές εάν η Βρετανία δεν θα υφίσταται τις ποσοστώσεις στην αγροτική της παραγωγή είτε θα πάψει να χρηματοδοτεί την καταστροφή των μικρών αλιευτικών της?
Εκφοβισμός
Νορβηγία
Στις 21 Ιουνίου, 2 μέρες πριν το Βρετανικό δημοψήφισμα, η Νορβηγή πολιτικός Anne Tvinnereim υπενθύμισε στο BBC [7] τα επιχειρήματα όσων τάσσονταν υπέρ της προσχώρησης της Νορβηγίας στην ΕΕ, στο δημοψήφισμα του 1994. Ανέφερε συγκεκριμένα:
«Ο πρωθυπουργός, η οικονομική ελίτ, και τα ΜΜΕ προειδοποιούσαν για χάσιμο 100,000 θέσεων εργασίας, οι μεγαλύτερες εταιρίες θα έφευγαν από τη χώρα, πάγωμα επενδύσεων, σημαντική άνοδο επιτοκίων, οικονομική καταστροφή στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, απώλεια σημαντικών προνομίων, συντάξεων, κάθε οικογένεια θα έχανε 3,000 στερλίνες (σε αντίστοιχη ισοτιμία νορβηγικής κορώνας) σε περίπτωση που η Νορβηγία δεν έμπαινε στην ΕΕ. Ωστόσο, τα βασικά επιχειρήματά τους ήταν πως η Νορβηγία θα απομονωθεί, δίχως να έχει διαπραγματευτική δύναμη και πως η ΕΕ δεν θα θέλει να εμπορευτεί με τη χώρα. Φυσικά όλα αυτά αποδείχθηκαν σκουπίδια»
Αποτέλεσμα? Το 52,2% ψήφισε κατά της ένταξης της χώρας στην ΕΕ, παρότι οι 2 μεγαλύτερες πληθυσμιακές περιοχές (Oslo, Akershus) τάχθηκαν υπέρ σε ποσοστό 66% [8].
Σουηδία
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2003, οι Σουηδοί κλήθηκαν σε δημοψήφισμα σχετικά με την ένταξή τους στο Ευρώ, όπου το απέρριψαν με ποσοστό 56%. Και εδώ, όπως στη Νορβηγία και τη Βρετανία, τα μεγάλα αστικά κέντρα ήταν υπέρ της προσχώρησης (στη Στοκχόλμη υπερίσχυσε σε ποσοστό 55%) [9].
Ωστόσο, η τρομακτική ομοιότητα με τη Βρετανία βρίσκεται αλλού, και αφορά τη δολοφονία της Σουηδής υπουργού Εξωτερικών Anna Lindh, μόλις 3 ημέρες πριν την ημέρα του δημοψηφίσματος. Η Lindh ήταν μία δημοφιλής πολιτικός, μητέρα 2 αγοριών η οποία τασσόταν ανοιχτά υπέρ της ένταξης της Ευρωζώνης. Στις 11 Σεπτεμβρίου, μαχαιρώθηκε θανάσιμα ενώ ψώνιζε σε κεντρικό εμπορικό κέντρο της Στοκχόλμης, από έναν άντρα υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών [10].
Anna Lindh
Στις 16 Ιουνίου (μόλις 7 μέρες πριν το Βρετανικό δημοψήφισμα), η Βρετανή βουλευτής των εργατικών Jo Cox, δολοφονήθηκε από τις σφαίρες ενός ψυχικά αρρώστου άντρα ο οποίος (σύμφωνα με αυτήκοο μάρτη) την ώρα του φόνου φώναζε «Britain first» ή «Πρώτα η Βρετανία». Η εν λόγω ατάκα αμέσως δημοσιεύτηκε στα μέσα [11], και συνόδευσε την είδηση της δολοφονίας της Cox, μητέρας επίσης 2 παιδιών και υπέρμαχου της παραμονής στην ΕΕ [12].
Jo Cox
Παραπομπές
[1] http://www.bloomberg.com/news/articles/2015-06-27/euro-area-bonds-ready-for-crucial-greece-decision-to-pierce-calm
[2] http://economictimes.indiatimes.com/news/international/business/all-eyes-on-ecb-after-no-vote-in-greek-referendum/articleshow/47955268.cms
[3] http://www.wsj.com/articles/euro-falls-european-shares-expected-to-tumble-after-greek-vote-1436163343
[4] http://tekmirioseis.blogspot.cz/2015/02/blog-post.html
[5] http://tekmirioseis.blogspot.cz/2015/03/ii.html
[6] http://tekmirioseis.blogspot.cz/2015/03/blog-post.html
[7] http://www.bbc.com/news/uk-politics-36587443
[8] https://en.wikipedia.org/wiki/Norwegian_European_Union_membership_referendum,_1994
[9] https://en.wikipedia.org/wiki/Swedish_euro_referendum,_2003
[10] https://en.wikipedia.org/wiki/Anna_Lindh
[11] https://www.theguardian.com/uk-news/gallery/2016/jun/17/european-newspaper-front-pages-on-jo-cox-death-in-pictures
[12] https://en.wikipedia.org/wiki/Jo_Cox


